میشه از لحظه ها، آدمها و یا هر  چیزی  که دوست داریم، عکس یا فیلم گرفت. میشه صداها رو ضبط کرد. دستخط ها رو به عنوان یادگاری نگه داشت. اما در مورد "عطر " و "بو" چی؟  ای کاش راهی پیدا میشد که "بو" یا "عطر"ی رو هم که دوست داریم نگهشون داریم. مثلاً بوی بارون رو ریخت توی یه شیشه. روش هم یه برچسب بزنیم "بوی بارون بهار" یا "بوی بارون پاییز". بعد هر وقت که دلمون خواست در اون رو باز کنیم و شامه مون رو پر کنیم از بوی بارون. یا یه شیشه از بوی نوزاد چند روزه.  واضحه که بعضی شیشه ها هم با عطر آدمهایی پر میشه که بو و عطر مخصوص خودشون رو دارند و اون بو و عطر یادآور هیچ کس دیگه ای نیست به جز اون فرد. شاید اگر در بچگیهام چنین امکانی وجود داشت یه شیشه رو هم با برچسب "عطر مامان" پر می کردم. عطری که وقتی بزرگ شدم - و البته هنوز هم - سراغش رو از مامانم  می گیرفتم و مامان با تعجب به من لبخند میزد و اظهار بی اطلاعی میکرد از اون  عطر خاص. هنوز هم هر جایی که مشابه اون عطر رو حس میکنم میگم اون چیز چقدر بوی مامانم رو میده و همون بو و عطر من رو میبره به سالهای کودکی.

شما کدوم "بو" و یا "عطر"  رو دوست دارید توی اون شیشه ها نگه دارید؟ روی اون شیشه چه برچسبی میزنید؟